Thursday, November 25, 2010

Kahon

More than a month ago nagpadala ako ng balikbayan box sa pamilya ko sa probinsya and two days ago dumating na yung boxes. Very happy ang buong pamilya especially me. Ive always wanted the best for them kasi.

Indeed, inay and tatay raised good sons. At kung anuman yung mga narating ko ngayon; kung anong klase ng Tao ako ngayon ay mostly dahil sa kanila... I really thank God for giving me Inay and Tatay. if ever magkaanak din ako, mamahalin ko din siya katulad ng pagmamahal ng magulang ko sakin

Naalala ko tuloy nung unang bakasyon ko sa pinas way back 2007, my inay and i did shopping together, more like mall hopping. We watched One more chance sa sinehan and ive learned its been 20 years daw yung last nood nya sa sinehan. We watched Aiai's concert din sa araneta. Pero she liked the best yung stop over nmin sa Pink Sisters sa tagaytay. Kulang pa yun sa lhat ng naiambag nya sakin.
Tapos nung nkauwi na kami sa probinsya, yung hipag ni inay talked to me nung binigay ko pasalubong from manila. Naiinggit daw sya sa inay ko kasi dahil sa aming magkkapatid. She said na yung mga anak nya never gave her any gift o hindi man lang sya maipsyal sa syudad katulad ng ginagawa ko sa inay. I felt sad for her. Sinabi ko yun sa inay and tatay and theyve told me her sons grew up that way kasi puro sigawan at murahan araw araw sa kanila in opposition sa paraan kung paano kami lumaki. Yung pamilya nmn namin ay hindi perpekto, ilang beses nga kmi napalo ng tatay namin nung bata kami pero never kami minura, ininsulto, o pinagsisigawan nila. At never nila kami fi-norce na gawin ang mga bagay na ayaw namin, siguro yun lng ang shortcoming nila, too much lenient sila. Pero oks din yun, binigyan nila kami ng choice pumili ng landas namin na tatahakin, advice lang yung maibigay nila kami ang tatapak sa hagdanan ng buhay, sila asa likod lang lagi to support

Anyhow im just so happy kc sobrang happy nila. Whatever man mangyari sakin after ng stint ko dito abroad at least nakaranas sila ng konting kaginhawaan sa buhay. And kung suswertehin at pahihintulutan ni Lord ill continue to make them happy hanggang sa huling hininga ko.
Published with Blogger-droid v1.6.5

Monday, November 22, 2010

Hero

Pinapanood ko ang Heroes Season 3 marathon, thus napuyat ako kagabi. At pagnapupuyat ako ibig sabihin nag eenjoy ako sa ginagawa ko. Anyhow Yung Season three ng heroes ay tungkol sa Villains at kasama sa story arc nito ay yung formula na pag inenject sa normal na taong walang special ability ay magkakaability na sya. Katulad rin ng tema sa twilight series na pag naconvert ang isang tao na maging bampira yung pinakamalakas nyang personality o yung subconsious na power ay magmamanifest.

Weh bakit ko ba pinag aaksayahang isulat ito? Kasi napaisip lang ako what if inject-an ako sa Heroes o kaya maging bampira sa Twilight ano kayang speacial abilities meron ako?

hanggang kanina isip ako kung ano.

Nung bata pa ako like ko na si Storm talaga sa Xmen kaso i doubt na maging ganun powers ko. so hindi yun, though mabilis magpaiba iba ang mood ko parang panahon.

Nung binata ako like ko maging invisible para makapanilip ako, wahaha. pero i doubt. nakamove on na ako sa phase na iyon.

Hindi ko like magka super strength kasi ayaw ko makipagaway.

makalipad? Nope. nakikita ko lagi ang sarili ko falling na walang sumasalo, thus hindi ko like lumipad kasi the higher ng paglipad the louder the noise pag bagsak.

Cellular regeneration? nope i dont wanna live forever tapos makikita mo lahat ng mahal mo sa buhay are dying at ikaw maiiwan. naalala ko tuloy si Io sa pelikulang Clash of the Titans

Precognition? napakascary at in turn napakapowerful ng power na ito... to see what lies ahead is a great burden.

hmmm so ano nga bang power ko pag nagkataon? funny. nung tinatype ko ang post na ito it dawned to me kung ano ba pwedeng maging powers ko.

eto:

pag umiiyak ako, nagiging dyamante and luha ko. oha. bongga. theres a deeper explanation kung bakit ito magiging powers ko. and only few people know and understand why.

=)

Sunday, November 7, 2010

Ihip ng Hangin



one of my favorite songs. pagnaririnig ko itong kantang ito, i picture my self, nasa tabi ng dagat, palakad lakad, habang papalubog ang araw. may hinihintay, nakikinig sa sinasabi ng ihip ng hangin...

Wednesday, November 3, 2010

The Field of Umber

THE FIELD OF UMBER
Prince_Cloud 13.08.09

Bloodtrails behind,
That proves the missing heart is gone
To where it must not be
With the monster, eager not to plea

Can the bridge pull you across?
Or else face death, the way back is lost
Killer as you might be, Hate will reign in glee
At least you are free

Or is freedom all you need,
Can Happiness redeem the mammoth’s regime?
Vindicate the wounded self, From the
Boastful ego that consumed the spread eagled prey

Yes, beyond is a lonely glory
But true angels in disguise might be
Celebrating the loneliness you have attained
Finally slaying and burning the monstrosity within

Cloud and Shade, we may never know
Smoke and Rain combined, might never do
All of them you cannot hold on to
Unless you became one, ethereal will do

Look into the Darkness, behind it lurks
Might be afraid of the bloody coup
Fatal, the way back to monstrosity
Tears and bloody roses, let them be

But can elements hinder forever and ever, or
Can death overcome serenity and eternity ?
When two holy objects unite, a door opens
Greater than this weak bridge, might never happen

Its Mightier than the purging Rain
That the angry Cloud, his strength in vain
More beautiful than the Smoke as it dances to the heavens
Giving a wonderful Shade to a stressed and worn out giant...

Beyond this weak bridge is the field of umber.
Where Cloud protects from the shining Rays
And Shade can overcome the powerful pain
Forget holding on, run away from the imminent disaster.