Tuesday, July 19, 2011

"No regrets, just love"


Its been a while. Hindi ko masabing na miss ko ang pagba-blog kasi ive given up blogging eons ago (thus mga repost at vids lang lately); maybe lost of inspiration, simply put it: i had enough siguro of sharing myself. Plus the fact that i noticed na ambobo ko na mag ingles or worse hindi na ako magaling mag come up ng kaiga igayang mga pangungusap o talata. pero hindi ko naman masara itong blog na ito since i really love this blog, WAITING SHADE, kaya palagi ko paring nilalagyan kahit ng kung ano ano na lang just for the blog to stay afloat. Kasi ba naman, this was my companion nung sobrang hurt ako, nung mag isa lang ako, mga panahong sasabog ang puso ko. Pero kahit ganun pa man, wala akong pagsisisi kung anuman ang mga nangyari sabi nga ni Katy Perry "No regrets, just love". Totoo at may punto si Katy dun.

Paano nga ba nagsimula itong Waiting Shade... Literary project kasi dapat itong Waiting Shade, hmmm. Kumbaga isasalaysay ko yung mga love stories ng buhay ko at kung ilang beses ako naghintay nang naghintay sa wala rin palang patutunguhan. Yung pangalan ng blog was derived from an english lecture noong high school pa ako. Yung teacher nag pa spelling quiz and one of the items na pina spell nya ay WAITING SHED. Some answered as WAITING SHADE, siguro they mean na pag nagwait doon may Shade. May logic naman sila diba? Hehe. Since ive been waiting all my life for that love story na nakasentro sa akin and to Someone, Ive named my blog Waiting Shade, Shade being the one im waiting for and I renamed my online self CLOUD. Cloud and Shade, oha, sakto.

Then came this cover song from Tina Arena: "So Far Away" which ultimately became my favorite song. The song came from her Album "Songs of Love and Loss". Since i loved the song and was inspired by it, i borrowed her album title and refashioned it as "Tales of Love and Loss" which ultimately became my blog description.

This was supposed to be a secret blog, pero since sinara ko na yung original blog ko, eto ang napagbuntunan ng aking mga istorya, love stories full of sadness and loss. Pero siguro naman when we talk about love, im quite sure kasama nya ang salitang loss. kasi may mga pagkakataon talaga na kahit gaano ang pagmamahal may nawawala rin, may nababawasan, may nalalagas. Pag nagmahal nga yata kasi may nadadagdag sa pagkatao ngunit sa madalas may nawawala din.

So ayun ang dapat sanang Literary project ko tungkol sa mga nabigong love stories ko dati, na overwhelm ng nabigong love story ko sa kasalukuyang panahon. Kung babaliktanawin ang mga unang entries ko medyo madudugo at puno ng sakit. pero sa palagay ko ha, magaling ako magsulat pag extreme na sadness, in comparison sa blog post na ito which is inconsistent at taglish pa. Kakatakot na rin magpost kasi lately ng english kasi kakahiya sa mga magagaling sa English.

Anyhow ang namiss ko ay ang gumawa ng kanta, kahit hindi naman ako ganun kagaling talaga, nagpapanggap lang na marunong.

Ayun hanggang dito na lang muna. Minsan ikwento ko siguro ang aking morning routine. hindi interesting pero medyo makabuluhan. lol

BTW may bubwit na patakbo takbo sa harap ko. haha. kakatuwa. bilhan ko sya ng rat trap maya. lagot sya.

Saturday, June 25, 2011

Nakalimutang Pag-ibig sa Tag-ulan

Ni Minkhail 14.03.10

Paano nga ba umibig ang hangin ng tag-ulan?
Banayad o marahas na pagsuyo sa bulaklak ng kalupaan.
Saan nya iniuukit ang pusong hindi mahagip
Hindi naman para laging langit
Minsan ang pag-ibig parang hangin
Humahagupit.

Kung ang lahat ay may dahilan
Kailangan pa bang sabihing ang pag-ibig
Ay hanging hindi nakikita, di mapipigilan
Hindi pwedeng hawakan, ngunit nararamdaman
Pagkat pag ikaw ay lumisan, mapigtas sa pagkakatangan
Tiyak na ang hanging amihan, hindi tatahan.

Paano nga kaya umibig ang ulap sa ulan
Hindi niya kayang hawakan siya ng walang hanggan
Darating ang umaga, kailangan bitiwan
Aasa sa init ng pag-ibig, na ang ulay muling iangat
Mula sa basang pisngi ng lupang uhaw sa kanyang yakap

Kung ang paghihiwalay ay may dahilan
Parang proseso ng buhay, paulit ulit, walang paalam
Ngunit, bakit ang ulap lagi ang naghihintay
At umaasang ulan ay makamtan
Sa kabila ng kanyang paghihintay, iiwanan din naman.

Sa paghihiwalay ng ulap at ulan
Sa pagsamyo ng bulaklak sa banayad na hangin
Alam mo na ba ang kahulugan ng pag-ibig?
Wala sa ulap, ulan o hanging malamig.
Nasa pusong nagbibigay lamang ng walang kapalit.

Sumilip na ang araw
Hinaplos na ng hangin
Ang bulaklak na marikit
Nagparaya na ang ulap
Upang unos ay di mamalagi

Masaya ka ba?
Na hindi natin nakita ang bahagharing dulot ng napigilang unos?
Na hindi natin naramdaman ang ligayang dulot ng hanging amihan?
Na ikaw ang ulang hindi na babalik sa ulap ng kalangitan?
Na akoy talagang hangin lamang, na hindi mo nakikita
Na hindi mo naramdaman o kayay binigyang halaga?

---

Repost

Thursday, June 16, 2011

Ansabe

I hate you. Dahil iniwan mo ako. I love you kahit iniwan mo ako. Galit ako dahil may nanloloko, may mga masasama. Nagmamahal ako kahit may manloloko, kahit may masasama. Sa bawat dahil, may mabubuti o masasama. Sa bawat kahit, may tama o mali. Sinong dapat humusga? Sinong may karapatan para humusga?

-Reign Santana

Tuesday, May 31, 2011

Dear Puma Shoes,

Dear Puma Shoes,

Like na like kita dati nung nakadisplay ka sa SM. Ok ilang buwan kitang pinagmasdan at hinangaan. Bago ako nagsimulang magwork binili kita, kasi hiningi ni Kuya ko yung pinakamamahal kong black and red Adidas. Alam mo kasi yung Adidas na yun ay binili ko kasama si Agripina so may memorable moment na naka attach yun sa akin. Tanda ko pa na naka balat na sapatos ako nun, at buong araw na akong naglalakad sa kalakhang Makati. So nung nagkita kami ni Agripina sa Makati, sinabihan ko siya na kailangan kong bumili ng rubber shoes kasi sakit na ng paa ko, tapos ikot kami sa Landmark at ayun, andun si Adidas at nakadisplay. eh bakit ko siya ibinigay, mabait ako. haha. Anyway, may itatanong lang sana ako sa iyo Puma. Napakaimportante nitong tanong na ito. Eto na.

“Ilang beses ba kita dapat isintas? Ha? Ha? Ha?”

Nakakainis kasi laki ng tyan ko nahihirapan akong yumuko at isintas ka ng hindi lang isa kundi maraming beses sa isang araw. Mahigpit naman lagi ang pagkakabuhol ko. Hindi kita maintindihan talaga. Ayun lang, baka palitan na lang kita pag nakaipon ako ng pera.
Sabi nga ng isa kong kaibigan. “Sensya na tsong, pero tangina…”. Bakit pag siya ang nagsasabi ng mura cute. Lol

Hehe. Behave ka na please.
Nagmamahal,
Ulap